PEA werkt ook via Kalium kanalen

Sinds de eerste publicaties over het werkingsmechanisme van PEA zijn een groot aantal studies gedaan, waaruit langzaam het beeld opkomt van het gehele werkingsprofiel.

In de jaren ‘60-‘80 van de vorige eeuw begreep men niet goed waarom PEA een zo duidelijk pijnstillend en anti-ontstekingseffect had. Men dacht toen aan aspecifieke steun van het immuunsysteem. Pogingen om het mechanisme op te helderen faalden, totdat de Nobelprijswinnares Rita Levi-Montalcini in 1993 een eerste tip van de sluier oplichtte. Zij ontdekte dat PEA overactieve ontstekingscellen, de mestcellen, tot rust bracht, en dat dit vermoedelijk een natuurlijk sturingsmechanisme is. Sinds haar werk is er veel bekend geworden over de diverse effecten die PEA heeft op cellulair en moleculair niveau.

Inmiddels is duidelijk geworden dat in de lange evolutionaire tijd die verstreken is sinds PEA in dieren een regulerende functie kreeg (rond 3 miljoen jaar geleden), vele aangrijpingspunten ontstaan zijn. Een van de mechanismen is in de hier beschreven studie onderzocht. De onderzoekers vingen aan met het wijzen op de biologische waarde van PEA:

“Evidence suggests that PEA is synthesized endogenously during inflammation and tissue damage to induce a number of beneficial effects, including the relief of inflammation and the control of neurogenic and neuropathic pain.”

Vervolgens vroegen de auteurs aandacht voor een pijnstillend mechanisme waarvan bekend is dat het bijdraagt aan de pijnstillende werking van verschillende analgetica (pijnstillers), de zogenaamde ATP-gevoelige kaliumkanalen.

“ATP-sensitive K+ channels (KATP) have been implicated in several studies as the final step of the peripheral anti-nociceptive mechanism of various analgesic drugs.”

In een diermodel voor pijn konden de farmacologen aantonen dat een deel van de pijnstillende werking van PEA plaatsvindt via het pijn-modulerende effect van PEA op zenuwcellen via zogenaamde ion-kanalen, en in dit geval dus de ATP-gevoelige kaliumkanalen. Dat deden ze door eerst pijn op te wekken door prostaglandine te injecteren in een rattenpootje, en vervolgens te kijken of een injectie van PEA dat kon tegengaan. Dat bleek inderdaad effect te hebben, en dat effect konden ze ook weer teniet doen door middel van een glibenclamide, een selectieve blokker van de ATP-gevoelige K+ kanalen. Op die wijze worden de zenuwcellen, die een rol spelen bij de pijngewaarwording, door PEA tot rust gebracht.

In de grafiek is duidelijk te zien dat PEA in toenemende doseringen de drempel voor pijngewaarwording verhoogt: hoe meer PEA, hoe meer pijnstilling na een pijnprikkel met het prostaglandine PGE-2. Een kleine hoeveelheid, 10 ug PEA, reduceert pijn al met 75%.

“These results indicate that the activation of ATP-sensitive K(+) channels could be the mechanism that induces peripheral anti-nociception by PEA and that voltage-dependent K(+) channels and small and large conductance Ca(2+)-activated K(+) channels do not appear to be involved in this mechanism.”

Dit voegt weer een element van inzicht toe aan het werkingsmechanisme van PEA. Dat mechanisme is opgebouwd uit verschillende factoren: PEA werkt tegen pijn en tegen ontstekingen, in ieder geval via:

  1. de kernreceptor,
  2. de remming van ontstekingsfactoren,  zoals NGF en TNF-alfa,
  3. de remming van bepaalde neurotransmitters,
  4. de remming van radicalen en NO-productie,
  5. het tot rust brengen van ontstekingscellen en bindweefselcellen (glia),
  6. een aantal receptoren op het celmembraan van zenuwcellen, zodat de zenuwcellen tot rust komen en
  7. effecten op de zogenaamde ion-kanalen, de ATP-gevoelige kaliumkanalen.

Daarmee is PEA vermoedelijk een van de meest veelzijdige heling brengende natuurlijke moleculen.

Vergelijkbare studies over dit mechanisme:

Alves DP, Soares AC, Francischi JN, Castro MSA, Perez AC, Duarte IDG. Additive antinociceptive-effect of combinationof diazoxide, an activator of ATP-sensitive K+ channels, and sodium nitroprusside and dibutyryl-cGMP. Eur J Pharmacol. 2004;489: 59–65.

Edwards G, Weston AH. The pharmacology of ATP-sensitive K+ channels. Annu Rev Pharmacol Toxicol. 1993;33:597–637.

Reis GM, Ramos MA, Pacheco DD, Klein A, Perez AC, Duarte ID. Endogenous cannabinoid receptor agonist anandamide induces peripheral antinociception by activation of ATP-sensitive K(+) channels. Life Sci. 2011;88:653–657.

Soares AC, Duarte IDG. Dibutyryl-cyclic GMP induces periph- eral antinociception via activation of ATP-sensitive K+ channels in the rat PGE2-induced hyperalgesic paw. Br J Pharmacol. 2001;134:127–131.

Copyright © 2017 – Integratori puri e nutraceutici